نگاشته شده توسط: Dr. OZ | دسامبر 15, 2008

Tribute

پدرم دوستانی در شهرهای مختلف داشت که از زمان معلمی یا دانشجویی با آونها دوست بود و بدین ترتیب رفت و آمد خانوادگی برپا بود. بدین ترتیب چند روزی در ایام تعطیلات عید یا تابستان یا ما پذیرای اونها بودیم یا اونها میزبان ما که به هر حال رسم خوبی بود که علاوه بر تقویت پیوند های انسانی به توریسم داخلی کمک فراوانی می کرد ولی اکنون بیشتر به دلایل اقتصادی و رفاهی رو به فراموشی است. (اخیرا سایتی به نام کوش سرفینگ راه افتاده تا این ایده رو در سطح جهانی پیاده کنه) یادم می آید موقعی که دبستانی بودم سفری به اصفهان داشتیم و یک شب به اتفاق پدر و مادرم به تماشای تئاتری کمدی رفتیم که فکر کنم اسمش قاضی و قوزی بود و شاید اولین تئاتر زنده ای بود که من می دیدم. استاد ارحام صدر کارگردان و بازیگر نقش قوزی را بازی می کرد و رفتارهاش و طعنه هایی که به قاضی می زد خنده آور و در عین حال پرمعنا بود (هرچند من اون موقع معنای اجتماعی و شاید سیاسیش رو نمی فهمیدم) به هر حال شنیدن خبر درگذشت این مرد بزرگ منو یاد این خاطره خوش انداخت. روحش شاد باد

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

دسته‌ها

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: