نگاشته شده توسط: Dr. OZ | آوریل 7, 2006

HIV education dilemma resolved

آیا آموزش کاهش مخاطرات جنسی به نوجوانان آنها را به رفتارهای جنسی ترغیب می‌کند؟

یکی از بهانه‌هایی که برای ممنوعیت یا محدودیت آموزش شیوه‌های سالم رفتار جنسی به نوجوانان به خصوص در جوامع سنتی مستمسک قرار می‌گیرد آن است که این گونه آموزشها ممکن است چشم و گوش نوجوانان را باز کند و آنها به انجام رفتارهای جنسی قبل از ازدواج ترغیب شوند، پس بهتر است آنان را در بیخبری نگه داریم. صورت دیگر این بهانه آن است که با در دسترس بودن کاندوم افراد ترغیب به دخول می‌شوند که رفتار جنسی خطرناکتری نسبت به رفتارهای جنسی بدون دخول است (به خصوص اگر در نظر بگیریم کاندوم ۱۰۰ درصد محافظت کننده نیست). این شق به ویژه مورد توجه برخی بنیادهای مالی پشتیبان آموزشهای ایدز در ایالات متحده است.

نتایج یک پژوهش علمی معتبر این بهانه‌ها را مردود می‌کند. اخیرا گروهی از پژوهشگران با جمع بندی نتایج ۱۷۴ پژوهش مستقل درباره اثرات آموزش‌های مبتنی بر مصرف کاندوم بر رفتارهای جنسی آموزش گیرندگان (از جمله رخدادهای جنسی، تعداد شرکای جنسی، پرهیز ) که مشتمل بر ۲۰۶ مداخله شاهددار بر روی ۱۱۶۷۳۵ نفر بوده‌اند به این نتیجه رسیده‌اند که این آموزشها در مجموع رخدادهای جنسی و تعداد شرکای جنسی را نه می‌کاهند و نه افزایش می‌دهند. اما در مواردی که مداخلات شامل اطلاعات بیشتر، ارتقاء انگیزشی و آموزش مهارتها بوده است کاهش خطر بیشتری حاصل شده‌است. همچنین در برخی زیرگروه‌ها مداخلاتی که شامل بر توصیه‌های مبتنی بر نظریه‌های رفتاری علمی بوده‌اند منجر به کاهش رفتارها و شرکای جنسی شده‌اند.

این پژوهش به روش متاآنالیز (فرا تحلیل) انجام شده است که یکی از روشهای معتبر در جمع بندی نتایج مطالعات علمی منفرد است. از طرفی توجه این مطالعه بر فراوانی رفتارهای جنسی (تعداد رابطه جنسی، تعداد شرکای جنسی و وضعیت فعالیت جنسی {فعال یا در پرهیز}) است که در مطالعات قبلی کمتر به آنها توجه شده بود و بیشتر روی استفاده از کاندوم به عنوان معیار سنجش نتایج متمرکز بودند. البته یک حسن روش متاآنالیز پیدا کردن تأثیراتی است که ممکن است در پژوهشهای منفرد به خوبی کشف نشوند.

برخی یافته‌های این پژوهش می‌تواند در طراحی کارگاهها و دوره‌های آموزشی مورد استفاده قرار گیرد. از جمله آن که:

مداخله‌هایی که هر سه جزء اطلاعات، انگیزش و مهارت‌های رفتاری را شامل باشند تأثیر بیشتری در کاهش رفتارهای پرخطر خواهند داشت.

تعداد رفتارهای جنسی در افرادی که حداقل یک ساعت آموزش‌های انگیزشی دیده‌اند کاهش می‌یابد.

مداخله‌هایی که شامل ۶ ساعت آموزش مهارتهای بین فردی یا ۳ ساعت آموزش مهارتهای فردی بوده‌اند بیشتر در کاهش تعداد شرکای جنسی موفق بوده‌اند.

مداخلاتی بیشتر منجر به پرهیز شده‌اند که شامل حداقل ۶ ساعت آموزش دانشی اچ.آی.وی و یک ساعت آموزش مهارتهای فردی بوده‌اند.

البته میزان آموزشهای لازم وابسته به دانش و مهارت قبلی آموزش‌گیرندگان نیز هست.

به هر حال پس از دو دهه پژوهش در زمینه آموزشهای اچ.آی.وی این تحقیق ما را به ادامه فعالیت‌های جامع واجد هر سه اصل پیشگیری (پرهیز، وفاداری، مصرف کاندوم) مطمئن می‌کند و با تأکید بر اهمیت الگوهای علمی اصلاح رفتار از طرفی نگرانی‌های مفروض در جوامع سنتی را برطرف می‌کند و از طرف دیگر اصرار بر ترویج مصرف کاندوم بدون توجه به کاهش فراوانی رفتارهای جنسی را کم ارزش تلقی می‌کند.

این پژوهش در شماره ۳ جلد ۴۱ مجله نشانگان نقص ایمنی اکتسابی (J Acquir Immune Defic Syndr) مورخ مارس ۲۰۰۶ به چاپ رسیده است.


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

دسته‌ها

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: